A co jeśli odpuszczę?

„Jeśli odpuszczę, to stracę wszystko, na co dotychczas pracowałem…”

Takie słowa usłyszałam wczoraj od Klienta podczas konsultacji wstępnej przed hipnozą. Siedział naprzeciwko mnie człowiek, który z perspektywy obserwatora „ma wszystko”. Ma firmę, ma zespół, ma wyniki. A jednak w jego głosie słychać było autentyczne przerażenie, jakby cały ten gmach jego sukcesu był zbudowany z kart, a on musiał wstrzymywać oddech, żeby go nie zdmuchnąć. Uśmiechnęłam się gorzko, bo niemal identyczne zdanie przytoczyłam w poniedziałek do ponad 120 uczestników wydarzenia Warszawska Grupa Biznesowa.

Mówiłam o tym, z czym mierzy się współczesny biznes. O obawach, które towarzyszą przedsiębiorcom, ale też osobom na etacie, które konsekwentnie wspinają się po szczeblach kariery. O tym niewidzialnym bagażu, który wnosimy do biura każdego ranka.

Wiele osób żyje z lękiem, że kiedy pozwolą sobie zwolnić i odpuścić, stracą wszystko, na co tak ciężko pracowały. Wierzą, że ich sukces nie wynika z ich kompetencji, wiedzy czy inteligencji, ale wyłącznie z permanentnego stanu napięcia.

I wtedy zaczyna się mechanizm, który widzę bardzo często.

Pułapka „Biegu na Czerwonym Polu” Ten mechanizm to nic innego jak wewnętrzne przekonanie, że bezpieczeństwo jest tożsame z kontrolą. Kiedy prowadzisz firmę lub zarządzasz dużym projektem, Twój mózg adaptuje się do wysokiego poziomu kortyzolu. Z czasem przestajesz rozróżniać „zdrową mobilizację” od „trybu przetrwania”.

Zaczynasz wierzyć w niebezpieczne kłamstwo: „Jestem tu, gdzie jestem, tylko dlatego, że nigdy nie przestałem biec”.

A skoro tak, to każdy moment zatrzymania – wakacje, choroba, chwila refleksji, czy nawet delegowanie zadań – jawi się jako śmiertelne zagrożenie. Pojawia się irracjonalna myśl, że gdy tylko zamkniesz oczy, konkurencja Cię zmieści, zespół przestanie pracować, a klienci zapomną o Twoim istnieniu.

To stan, w którym nie Ty posiadasz biznes, ale biznes posiada Ciebie. Iluzja Szklanego Fundamentu

Pracując z liderami na fotelu do hipnozy, często odkrywamy, że pod tym lękiem kryje się głębokie poczucie, że fundamenty ich sukcesu są „szklane”.

W psychologii biznesu nazywamy to często rozszerzonym syndromem oszusta. Człowiek sukcesu myśli: „Udało mi się, bo miałem szczęście i bardzo ciężko harowałem. Ale jeśli przestanę harować, to szczęście się skończy i wszyscy zobaczą, że tak naprawdę nie wiem, co robię”.

To potworne obciążenie. To tak, jakbyś prowadził luksusowy samochód z prędkością 200 km/h, bojąc się, że jeśli zwolnisz do 100 km/h, silnik po prostu wybuchnie. Ale prawda jest taka, że to Ty jesteś silnikiem. I to Ty się przegrzewasz. Co się dzieje, gdy nie potrafisz puścić steru?

Konsekwencje tego mechanizmu są widoczne gołym okiem, choć w świecie biznesu często próbuje się je pudrować etykietą „ambicji”:

Decyzyjny paraliż: Boisz się podejmować ryzyko, bo każdy błąd postrzegasz jako koniec świata.

Mikrozarządzanie: Nie ufasz ludziom, bo podświadomie czujesz, że nikt nie dopilnuje spraw tak „rozpaczliwie” jak Ty.

Cena osobista: Twoje relacje, zdrowie i spokój stają się walutą, którą płacisz za utrzymanie iluzji kontroli.

Podczas spotkania z Warszawską Grupą Biznesową widziałam w oczach wielu osób to samo: ulgę, że ktoś to nazwał po imieniu. Bo lęk przed „utratą wszystkiego” w przypadku odpuszczenia jest lękiem samotnym. Rzadko mówi się o nim na networkingowych kawach.

Dlaczego hipnoza zmienia reguły gry? Problem z tym lękiem polega na tym, że on nie jest logiczny. Możesz mieć na koncie miliony, możesz mieć dziesiątki certyfikatów i lat doświadczenia – a Twój układ nerwowy i tak będzie wysyłał sygnał: „Uciekaj albo walcz!”.

Dlatego sama analiza logiczna rzadko pomaga. Tu trzeba zejść głębiej. W hipnozie pracujemy nad tym, aby Twoja podświadomość zrozumiała, że Twoje zasoby są trwałe. Twoja wiedza nie wyparuje. Twoje relacje biznesowe nie znikną w jeden weekend. Twoja zdolność do zarabiania pieniędzy i rozwiązywania problemów jest częścią Ciebie, a nie funkcją Twojego zmęczenia. Uczymy umysł odróżniać „pracę” od „walki o życie”. Dopiero gdy poczujesz to bezpieczeństwo na poziomie podświadomym, będziesz mógł naprawdę zacząć skalować biznes – bo przestaniesz być jego najsłabszym ogniwem.

Pytanie, które warto sobie zadać Zatrzymaj się na chwilę. Jeśli czujesz, że ten tekst jest o Tobie, zadaj sobie jedno, bardzo niewygodne pytanie:

„Czy ja naprawdę boję się, że stracę wszystko, czy może po prostu nie wiem, kim będę, gdy przestanę być wiecznie zajęty?” Często uciekamy w działanie, bo boimy się ciszy, w której musielibyśmy zapytać siebie o sens tego biegu. Ale prawdziwa siła nie płynie z braku odpoczynku. Prawdziwa siła płynie z wiedzy, że możesz się zatrzymać, rozejrzeć i ruszyć dalej wtedy, kiedy Ty o tym zdecydujesz.

Twoje imperium – to duże i to małe – nie stoi na Twoim lęku. Ono stoi na Twojej odwadze. A najwyższą formą odwagi jest czasem pozwolenie sobie na to, by po prostu odpuścić.

Co by się stało, gdybyś jutro pozwolił sobie na 10% mniej kontroli? Czy świat naprawdę by się zatrzymał? A może dopiero wtedy zacząłby się kręcić we właściwą stronę?